Zappa!
Eén van de pupjes, gered van de hondenverzamelaar Antonio in El Cuervo de Sevilla.
Samen met Jack heb ik ze opgehaald in het kleine asiel El Amigo Fiel eind januari 2009. Zappa kwam bij ons in de opvang. Ach, zo'n schattig klein scharminkelig pupje is zo geadopteerd.......

Maar de stichting Greyhound Friends NL moest nog opgericht worden, niemand had ooit van GFNL gehoord. Het duurde even voor zich belangstellenden meldden voor kleine Zappa, die inmiddels iets minder klein en heel vrolijk, levendig en ondeugend was. Niet bepaald een hondje dat je op een flat vol antieke meubels of bij een ouder echtpaar zou plaatsen.
De tijd ging voorbij en weer waren er belangstellenden. Die leken helemaal geschikt: een jong stel met een jonge whippet. De hondjes hadden al samen gespeeld op de hei. Maar toch kwam ook daar geen adoptie van.
Toen kwam het voor mij verlossende telefoontje. Van mijn partner. Hij wist een goed adoptiegezin: wijzelf! Zappa mocht blijven! Hij zat al zolang bij ons, paste zo goed in de roedel, was zo thuis bij ons. JOEPIEIEIE!!!!!

Dat is nu alweer 2 jaar geleden. Zappaman is een flinke kerel geworden: groot, gezond, vol zelfvertrouwen en plezier in het leven.
Hij is altijd in voor een wandeling, een uitje, een spelletje, een potje poezenplagen, een kuil graven in de tuin, televisie kijken (vooral de Dog Whisperer is favoriet!), een bezoekje aan één van zijn vele (honden)vrienden, een spelletje, een kwajongensstreek.
Josefien, zijn kleine zwarte zusje, dat mee kwam met het vliegtuig en bij Jacq woont, is zijn dikste vriendin. Ze zijn echt gek op elkaar, spelen en rennen al samen vanaf de dag dat ze aankwamen in Nederland. Josefien's grote "broer" Yago en Zappa's "zussen" Tula en Kaatje doen ook graag mee.

Poedel Dragasj op de hondenschool is zijn boezemvriend. Als ze elkaar zien rennen ze naar elkaar toe en vallen elkaar in de armen. Elke week weer. Om vervolgens eindeloos rondjes te rennen en alle andere honden uit te dagen, tot het speelkwartier voorbij is en de serieuze les begint. Maar na de les is het weer speelkwartier :-)

En dan, na zo'n leuke dag rennen, spelen en donderjagen, is het goed rusten op de bank met zijn grote "zus" Tula in zijn armen, sorry, poten. En "zusje" Kaatje achter om zijn rug warm te houden.

Het is toch een heerlijk stel!
Wat ben ik blij dat Jack 2,5 jaar geleden zei: "Dan gaan we die pupjes toch gewoon halen!"
Ook de andere pupjes, zus Philippa (zij heette toen Mica) en broer Casper (toen Spokie) hebben geweldige mensen gevonden, die heel veel van ze houden, waar ze een heerlijk hondenleven hebben.

Groetjes,
Claire & beestenbende