Zaterdag 25 juni, Dierenhulp Zonder Grenzen dag.
We hadden een paar maanden geleden een uitnodiging gehad om die dag aanwezig te zijn met het Greyhound Friends kraampje.
Rond 10 uur toen we aankwamen miezerde het behoorlijk en dat is de hele dag een beetje zo gebleven, met toch ook af en toe droge perioden, gelukkig!
Er was door DZG veel georganiseerd en natuurlijk gebeurt alles buiten, heel jammer als het weer dan niet meewerkt.
Er waren meerdere workshops, o.a. steppen, hoe verminder je het trekken aan de lijn van je hond en treibbal. Er stond een grabbelbak (voor de honden), er was een hondenfluisteraar en er stonden een leuk aantal kraampjes. Maar hoogtepunt is toch ieder jaar weer de speeddate, het kennismaken met hondjes al in Nederland, op zoek naar een eigen baas. En wie kan dit beter presenteren dan Humberto Tan?!

Vanaf 14.00 uur ongeveer begon Humberto met het voorstellen van de opvanghondjes. En twee uur later rende en stepte hij nog het hele veld rond, met de honden die hieraan meededen. Een brok energie!
En de honden? Die vonden hem geweldig! Ze waren stuk voor stuk zo mak als een lammetje bij hem. Regen of geen regen Humberto genoot met volle teugen en vond alle honden geweldig…en zij hem!!
Op de foto’s is onze eigen Juno te zien en voor Plon was de speeddate niet meer nodig….Pama een Viszla vrouwtje is helemaal op hem gevallen en mét haar, haar mensen familie. Wordt vervolgd!
En dan als laatste mededeling; ondanks het slechte weer en daardoor een mindere opkomst hebben we een gezellige dag gehad, folders uit kunnen delen, het een en ander kunnen vertellen over de hondjes in Spanje én hebben we toch nog voor 82,50 euro verkocht.

Anneke en Inge


Even bijpraten 23 juni

U weet het: wij proberen ieder hondje dat het nodig heeft en op ons pad komt te helpen, op welke manier dan ook. En nu is er voor een keertje heel even geen hondje waar wij uw aandacht op willen vestigen, maar een kind. Een kind in nood. En dan nog wel Mauro de kleinzoon van onze eigen ‘webbie Mieke’!
Lees alstublieft hoe het verhaal van dit lieve kind uit Angola, pijnlijk veel weg heeft van dat van de zachtaardige Galgo’s uit Spanje. Met dit verschil dat onze Galgo’s nooit meer Nederland worden uitgezet!

Mauro is op negenjarige leeftijd door zijn moeder op het vliegtuig naar Nederland gezet en dat was dat. Via het Nidos (Voogdij instelling voor Alleenstaande Minderjarige Asielzoekers) is Mauro in een liefdevol pleeggezin geplaatst, bij Hans en Anita, met de mededeling dat dit tijdelijk zou zijn. Vervolgens hebben zij niets meer van de officiële instanties vernomen, jarenlang niet!
Maar vanaf zijn 16e verjaardag heeft de IND (Immigratie- en Naturalisatie Dienst) Mauro ineens in de peiling. Mauro wordt geacht ons land te verlaten. Diverse rechtzaken volgen en bij de laatste zaak hebben 5 rechters alle argumenten van de IND van de tafel geveegd. Mauro had allang een verblijfsvergunning moeten krijgen! De IND is hierop in hoger beroep gegaan. En de Raad van State heeft zonder hoor en wederhoor de beslissing van de 5 rechters ongegrond verklaard. Mauro die al 10 jaar in Nederland woont, Mauro die de taal uit zijn geboorteland nauwelijks meer spreekt, Mauro die hier in Nederland een opleiding volgt en middenin zijn examens zit, Mauro die voetbalt en gewoon hier hoort na al die jaren, Mauro moet het land uit…terug naar Angola…

Gelukkig zijn er mensen die hiertegen in opstand komen! Aanstaande dinsdag 28 juni zal er op het plein bij de Tweede Kamer in Den Haag van 13.15 – 13.45 uur een demonstratie worden gehouden voor Mauro en alle andere kinderen in een zelfde situatie .
Defence for Children organiseert dit protest en de schrijvende pers, televisie en diverse kamerleden zullen aanwezig zijn. Op de site van Mieke van Erp www.kunstengalgos.nl kunt u meer informatie achterhalen evenals op www.defenceforchildren.nl.

Wat kunt u doen?
Geef alstublieft zoveel mogelijk ruchtbaarheid aan deze demonstratie, kom naar Den Haag indien u in de gelegenheid bent, zet het op Facebook, Hyves, mail uw vrienden, kortom laat de tamtam zijn werk doen, want iedereen moet dit weten. Hoe meer mensen laten blijken het niet eens te zijn met deze onmenselijke manier van doen hoe beter!


Even bijpraten 21 juni
Hieronder de link om de Spaanse documentaire te bekijken. Ook al begrijpt u de taal niet, beelden zeggen natuurlijk heel veel. De korte inleiding van de documentaire is door Els de Vree vertaald en kunt u *hieronder lezen. Wanneer u op de link klikt, zult u ook het eerste deel van de documentaire vinden. Veel kijkplezier!
http://www.rtve.es/alacarta/videos/el-escarabajo-verde/escarabajo-verde-mascotas-adoptar-morir-2/1132394/

*Spanje controleert het overschot aan honden en katten die in de asielen (ter adoptie) leven, maar vooral ook daar waar ze worden geëuthanaseerd.
In tegenstelling tot deze situatie zijn er landen in Centraal Europa die al jaren lang enkele van deze Spaanse honden adopteren, die anders zouden worden ingeslapen.
Het team van "El Escarabajo Verde" ( de Groene Kever) heeft van dichtbij de adoptie van Sancho gevolgd, een opgevangen Galgo uit Toledo die een nieuw thuis in Holland heeft gekregen. Juist dít land is het énige land van de wereld dat een Partij voor de Dieren in zijn Parlement heeft.
In het 2e deel volgt het team van "de Groene Kever" het verhaal van Sancho, een geredde Galgo van de straat van Toledo, door Galgos 112.
Na een verblijf van enkele maanden in een opvanggezin heeft hij een familie in Holland gevonden. Tijdens deze gelukkige reis wordt hij vergezeld door Mambo, een andere Galgo die ook een adoptante heeft gevonden en gered is uit een perrera van Logroño dat na hun aankondiging van sluiting al hun dieren heeft gedood.
In tegenstelling tot Spanje is het in Holland moeilijk om een in de steek gelaten hond te vinden, daar zijn veel dierenasielen om de dieren op te nemen waarvan de eigenaren niet meer voor ze kunnen zorgen.
Dat hebben we zelf kunnen vaststellen door het Kerbert Dierenhuis in IJmuiden te bezoeken.
Het team "de Groene Kever" heeft ook met Esther Ouwehand gesproken, lid van de Partij voor de Dieren, de énige politieke partij van de wereld gewijd aan de bescherming van dieren met aanwezigheid in het parlement.
Ouwehand heeft ons oplossingen gegeven om de rem op de zwerfhonden problematiek te zetten en zo de opoffering van vele honden en katten te vermijden.
Desalniettemin liggen de mogelijkheden ter bescherming van gezelschapsdieren die in de steek gelaten zijn in het beginsel in Spanje zélf.
Catalonië is de eerste Provincie van Spanje dat euthanasie heeft verboden om als middel de controle op de overbevolking in de perreras te gebruiken.
In de reportage bezoeken we de centra waar SPAM de leiding heeft, een Catalaanse instelling, dat ons uitlegt wat ze hebben bedacht om niet de dieren te hoeven laten inslapen en denken op hun wijze de dieren in goede welzijn te houden.


Even bijpraten 20 juni
Helaas is gebleken in de afgelopen week dat Juno en Yoda geen goede match zijn.
Yoda heeft rust en regelmaat nodig, zodat zijn Ehrlichia niet weer de kop opsteekt net nu alles zo fijn onder controle is. En het is helaas een feit dat Juno te onbesuisd is om Yoda zijn rust te gunnen. Juno stopt niet met spelen en klieren, hij gaat maar door. Dit heeft natuurlijk met zijn leeftijd te maken, met alles wat hij al meegemaakt heeft in zijn jonge leven en alle prikkels van de afgelopen twee weken.
Om Yoda niet te laten terugvallen wat betreft zijn weerstand, niet eten door stress en niet gelukkig kunnen zijn, is in heel goed overleg met zijn adoptiefamilie besloten om Juno in de opvang te geven bij Anneke. Om Lieffie niet in dezelfde situatie te brengen als Yoda is zij vandaag bij Agine en Wim in hun fijne roedel geplaatst, bij haar goede oude vriend Yoda!
Juno zal bij Anneke al zijn energie kwijt kunnen in haar grote tuin, hij zal de hondentaal moeten leren in Anneke’s roedel en zijn grenzen zullen duidelijk aangegeven worden door Anneke zelf. Dit alles geeft hem straks grote kans om alsnog zijn eigen familie te vinden.
Nu is hij hier duidelijk niet klaar voor.
Als pup is hij mishandeld, zijn rug verwond, zijn staart op miraculeuze wijze gehalveerd…

Zoals gezegd heeft Juno té veel moeten meemaken in de 16 maanden dat hij op deze aardbol rondloopt. Kijkt u nog eens terug bij ‘Even bijpraten’ van 15 oktober 2010. Op de foto’s is hij ongeveer 5 maanden oud…
In Spanje in de opvang, mocht blijven bij zijn opvangmoeder, totdat zij het huis uit moest. Juno naar de shelter. Zijn opvangmoeder gaat naar een eigen kamer, Juno mag weer komen, maar na een poosje blijkt dat de huisbaas geen honden accepteert. Juno moet weg. Naar een volgend opvanggezin, waar hij het prima naar zijn zin heeft en gewend raakt aan huis met tuin en andere honden. Hij wordt geadopteerd in Spanje, als enige hond….dit blijkt hij niet meer aan te kunnen, alleen zijn lukt niet, hij huilt als iedereen weg is en gaat terug naar het opvanggezin. Juno is diverse malen door ons op de site gezet…en vervolgens hier in Nederland geadopteerd vanwege zijn prettige karakter en als leuke speelkameraad voor Yoda. En nu is het gewoon even op bij Juno. Vanuit de opvang in Spanje heeft hij nog een busreis gemaakt naar Madrid, heeft bij weer andere mensen gezeten in het Pinkster weekeinde en is vervolgens op Schiphol geland. En nu trekt hij het niet meer.
Niet heel verwonderlijk eigenlijk als we er goed over nadenken. Juno moet nu eens even gaan bijkomen, racen, zijn energie en frustratie kwijt en opnieuw opgevoed worden. En wie kan dat beter dan….juist!
Wij zullen u goed op de hoogte houden van zijn ontwikkeling en hopen dat u zich bedenkt dat deze puber nu nog een enorme grote mond heeft, maar een oh zo klein hartje. En dat hij in zijn jeugd nooit duidelijke regels heeft gekend. Leef met hem mee en straks, als hij weet wat er van hem verwacht wordt, geef hem een kans…

Even bijpraten 19 juni
Gistermorgen hebben we een bijzondere adoptie mogen doen, die van Buzzy!
Lieve Buzzy zat al ruim 10 maanden te wachten tot zich een adoptiefamilie voor haar zou melden. Natuurlijk zijn er in die maanden belangstellenden voor haar geweest, maar iedere keer zou Buzzy het enige hondje in een gezin zijn. En dit is gewoon echt niets voor dit meiske. Potentiële adoptanten haakten af of kozen voor een ander hondje dat het wel aan kon alleen te wonen, dat wil zeggen, zonder honden vriendjes.
Dus Buzzy bleef en werd door haar opvanggezin Maya genoemd. Na 10 maanden vonden Sander en Jeanette het toch té moeilijk om Buzzy / Maya nog weer te laten gaan. Ze heeft zoveel lieve leuke dingetjes en ligt zo lekker bij Jeanette ’s avonds op de bank, beetje tv kijken en lekker kroelen.
Dus gistermorgen tijdens de koffie met appelgebak zijn de papieren getekend en is Maya waar ze hoort te zijn…THUIS…
Sander en Jeanette, nogmaals bedankt voor alle goede zorgen en heel GFNL wenst jullie alle geluk toe met Maya en de rest van jullie hondjes!

Even bijpraten 16 juni
Sommige mensen houden van shoppen, winkelen, in het echt of op het internet.
Hartstikke leuk. Winkelen en niets kopen kan natuurlijk ook. Lekker snuffelen, kijken, neuzen en er nog even over nadenken. Niks mis mee.
Er zijn mensen die dit ook doen met honden. Een stichting aanschrijven. Telefoontjes plegen, mailen, huisbezoek laten afleggen en vertellen wat zij zoeken, zodat wij misschien een passend kameraadje voor hen kunnen vinden. Want er zijn wat speciale omstandigheden.
Terwijl wij daar nog druk mee zijn, onze contacten in Spanje benaderen, men in Spanje op zoek gaat naar het passende maatje, gaat degene die de aanvraag heeft ingediend maar alvast door naar de volgende stichting en reserveert een hond!
Waarna het hele circus weer van voren af aan begint. Nu kennen vele stichtingen elkaar en horen we vaak waar de betreffende persoon nu dan een hondje gereserveerd heeft…waarna ook dit hondje weer wordt afgezegd… Met de derde stichting wordt nu gecommuniceerd…
En hoe graag we ook willen dat een hondje een goede fijne plek krijgt, wij zullen altijd vanuit de honden blijven denken en voelen.

Even bijpraten 15 juni
2de Pinksterdag was Juno z`n grote dag.
Om te beginnen had hij in het weekend al een hele reis over land achter de rug naar Madrid, want vanaf die plaats zou hij vliegen.
Afgelopen maandagmiddag was het eindelijk zo ver, Juno ging het vliegtuig in op weg naar Schiphol!
Iets na half 5 stapten Joop en ik de auto in op weg naar Amsterdam.
Toen we vlakbij Schiphol waren belde adoptiemoeder Agine op; ’Hallo, wij zijn over 5 minuten op Schiphol, zijn jullie er al?
Nee, wij waren er 10 minuten later, op tijd hoor, half 6 zou Juno aan komen.

Dat werd 10 voor half 7, maar daarna begon het wachten pas echt!!!
Kwart voor 8 kwam er een grote bench met 3 mannen er bij door de schuifdeuren, ik klampte ze meteen aan en stelde mij haastig voor en wees meteen welke kant ze op moesten waar Agine stond. Die had net Wim aan de telefoon die op een andere plek stond te posten, omdat hij er helemaal niet meer op vertrouwde dat Juno ooit nog boven water zou komen.
Ondertussen was ik foto`s aan het maken, de 3 super aardige Spaanse vluchtbegeleiders teleurgesteld dat ik alleen maar foto`s maakte van Juno en niet van hen, het rescueteam haha,
Wim kwam hard aan hollen, een enorme zucht van opluchting ging door hem heen.
Juno er uit gehaald en wat kwam daar een vrolijke hond uit, wat een lieverd, wat een aparte leuke grote hangoren. Ineens zag Juno een ballon met WELKOM er op, vreselijk vond hij dat, blaffen naar dat ding!!
We zijn maar van de ballon weg gelopen en hebben ergens wat gedronken en de formulieren in orde gemaakt.
Ondertussen ging Juno liggen, wat een brave makkelijke hond zeg, na zo`n reis, en zo lang in z`n bench achteraf, wachtend…vergeten?
Daarna op naar buiten, daar deed Juno een plas, het hield niet op, zo`n enorme plas! Wat een nette vrolijke heerlijke hond, een pubertje nog maar, maar wat een heerlijkheid en wat zal Juno een ontzettend fijn kameraadje worden voor Yoda. Juno met z`n jonge bruisende energie, wat zal Yoda zich daar weer aan op kunnen trekken!
Anneke


Even bijpraten 13 juni

Wat denkt u bij het zien van deze foto? Wat een prachtig koppie? Wat een zachte uitdrukking op haar gezichtje? Wat een grote hond? En dat klopt allemaal! Bola heeft een lief zacht snoetje (en karakter) én is een grote hond. De grote honden in Scooby hebben het momenteel óók zwaar. En men heeft ons gevraagd om op hen voor een keertje de aandacht te vestigen.

Een vrijwilligster schrijft:
Wij hebben bij Scooby een GROOT probleem, er zitten namelijk veel te veel grote honden en ze blijven maar binnen komen. Er zitten grote Mastins, veel kruisingen van Duitse Herders, Labradors, jachthonden enz. enz. We zitten echt tjokvol. Er moeten op zeer korte termijn minstens 20 grote joekels geadopteerd worden anders ziet de toekomst er voor hen zeer somber uit. Velen zitten er al jaren. Ze hebben een eigen huis en tuin nodig en een eigen familie die ze aandacht en liefde geeft.

Mocht u familie, vrienden, kennissen hebben die uw honden maar ''eng, dun en haarloos'' vinden….wijst u ze dan alstublieft eens op de Scooby site. Daar zitten lekker stevige, grote honden met een flinke bos haar. Echt wat voor hen!



Even bijpraten 12 juni

Rey is gisteren veilig aangekomen in Nederland en met open armen ontvangen door zijn pleegmoeder.

Ontzettend moe na de lange reis is Rey thuisgekomen meteen in een mand gekropen om eens even goed bij te slapen.

Eten is een grote hobby van Rey, zoals we van menig Galgo kennen, maar de kunst van het koken kijkt hij ondertussen ook af door gezellig met beide voorpoten op het aanrecht te gaan staan en in de gaten te houden wat pleegmama zoal in de pannen gooit.
Rey blijkt een vriendelijke, gezellige, grote gemoedelijke reus, hij plakt aan zijn opvangmoeder. Bij een ontmoeting met mannen gaat hij achter haar staan, maar na een voorzichtige kennismaking mogen zij hem toch aanhalen. Vrouwen al helemaal geen probleem, Rey is wel een Lady’s Man…een charmeur.

Rey loopt rustig mee aan de riem, doet zijn behoefte al keurig buiten en is enorm relaxed met andere honden. Borstelen vind hij héérlijk, hij laat zich lekker verwennen.
En na lange tijd in quarantaine gezeten te hebben mag je toch ook best een beetje in de watten gelegd worden en lekker de aandacht delen met maar één andere hond. Wat een feest is dit voor Rey!


Even bijpraten 10 juni
Nog één nachtje slapen, dan komt Rey.
Hij was er helemaal klaar voor, dus mocht hij vandaag in de bus stappen.
En morgen wordt hij opgehaald door zijn pleegmoeder.
Het wordt een dag met een lach en een traan. Want Rey komt met het buskaartje van Atos…

Even bijpraten 8 juni
Mogen we eventjes weer een heel klein ogenblikje uw aandacht vragen?
Deze keer voor Dark en Trudy.
Beide hondjes (broer en zus) zijn als pupjes van 1 à 2 maanden afgegeven bij de shelter in Spanje en dat was dat. Zij hebben nog nooit iets anders gezien. Af en toe vrijwilligers natuurlijk, maar daar houdt het dan ook mee op.
Geboren in 2008. Rekent u even mee? We zitten halverwege 2011….
Laten we ze daar zitten? Is dit hun hele leven? Of ziet u het als een uitdaging en kans om een van deze hondjes op te nemen in uw gezin?
U moet er wel rekening mee houden dat het een hoop geduld, tijd en genegenheid zal kosten en een al aanwezige stabiele hond zal zeker meewerken om Dark of Trudy zich thuis te laten voelen bij u. Kijkt u nog even bij ‘Honden nog bij Galgos112’. Klik op Dark. Klik op Trudy.
Durft u het aan?

Even bijpraten 7 juni
In navolging op de ‘Even bijpraten’ van 24 mei volgt hieronder een nieuw schema met de uitzenddata van de documentaire.

Hello everybody!
Finally, we have dates for the broadcast of the documentary.
Remember this is a documentary with two parts. First part, about the situation in shelters from Spain, specially in Badajoz and Madrid, will be on TV this Friday (June 10th) at 18h and on Sunday (June 12th) at 13h45, but in Spain. You need to wait almost a month to see it in Internacional TVE. Anyway, this Saturday (June 11th) would be on internet in our website http://www.rtve.es/television/escarabajo/

The second part, talking about solutions without putting dogs to sleep, happens in Holland and in Catalonia, the only region in Spain where the law prevent from putting dogs to sleep. This is where Sancho, Mambo, Galgos 112 and all of you appear. The broadcast will be next 17th June at 18h (or 18h30, it depends) and 19th June at 13h45. Again, you will see it on internet next 18th June.
I hope you will enjoy it and you will be able to understand something!

Dunia Ramiro
El Escarabajo Verde
http://www.rtve.es/television/escarabajo/


Is de Spaanse zender bij u niet te ontvangen, neem dan een kijkje op het internet vanaf 18 juni aanstaande via bovenstaande link. De documentaire is in het Spaans, dat zal het iets lastiger maken alles te volgen, maar beelden spreken vaak voor zich…


Even bijpraten 6 juni

Wist u dat:
je als hondje gereserveerd kan worden in een grote shelter
je dan geluk hebt, omdat je uit die shelter weg kan
dit hondje dus reisklaar wordt gemaakt
zijn papieren in orde moeten zijn, de bloedtesten okay
zo’n mupke best snel op een transport zou kunnen komen
er vanuit Spanje ook bericht gaat naar die stichting dat hij er klaar voor is
er om onbekende redenen niemand meer interesse toont
dit hondje na 6 maanden nog niet in de bus is gestapt
hij niet begrijpt waarom hij nog steeds apart zit te wachten
als het aan ons ligt dit nu afgelopen is
dit lieve manneke mag meekomen zo snel mogelijk naar Nederland
hij vanaf nu onder de vleugels van Greyhound Friends zal komen
wij zijn echte naam niet zullen noemen, wie de schoen past trekke hem aan, immers
zijn naam vanaf nu Rey zal zijn
hij een lieve iets oudere heer is waar u nog meer over gaat horen…


Even bijpraten 5 juni

Toen ik de Galgos leerde kennen hoorde ik voor het eerst over een windhondenmuilkorfje.
Er kwam een pubertje in de opvang, die niets anders deed dan poep eten, hij stond gewoon te wachten bij een hond op de verse warme hap.
Ik dacht GETSIE en de hond dacht JAMMIE.
Iemand raadde mij toen aan eens een windhondenmuilkorfje te proberen, dan kon het opvangertje geen poep meer eten.
Zou dit niet naar zijn voor de betreffende hond?
Toch mee aan de slag gegaan, verschillende keren per dag het korfje een paar minuutjes om en dan weer af, al snel ging mijn opvangertje er gewoon mee slapen.
Ook merkte ik dat een hondje gewoon kan hijgen, bek helemaal open, blaffen, drinken, mijn bezorgdheid was snel verdwenen. Helemaal toen na het pubertje, een stevige reu in opvang kwam. Tijdens wandelingen een andere hond tegen komend ging hij te keer, blaffen en uitvallen aan de lijn, ik dacht ineens weer aan het muilkorfje wat ik mee had gegeven aan de adoptanten van het “poepetertje”.
Weer een muikorfje gehaald en wat een verademing, alsof deze stevige jongen wist dat hij niets meer kon maken was hij al veel relaxter tijdens de wandeling.
Dit werkt ook bij de hondjes die tijdens het rennen wel eens even willen sneppen naar het hondje voor hen dat ze nét niet bij kunnen houden. Zo’n vinnige uitval veroorzaakt een gaatje in een jas of vervelender nog, in de huid van het ‘slachtoffer’.
En heeft een hond een wond, dan kunnen ze mét muilkorfje om hier niet aan likken of bijten en het gaatje groter maken wat ook nogal eens gebeurd. Dan kan het gebruikt worden i.p.v. bijvoorbeeld zo’n kap om het koppie.
Veeeeeele puberhondjes later ben ik dan ook blij dat deze korfjes bestaan, ook bij het slopen dat sommige pubertjes doen kan een muilkorfje uitkomst bieden.

Anneke


Even bijpraten 3 juni
Scooby is groot. Een hele grote shelter. En omdat ze zo groot zijn en het lijkt alsof er van diverse kanten hulp wordt geboden, overweegt u misschien niet zo gauw om een hondje uit Scooby te adopteren. Toch is dat wel hard nodig.
Sommige hondjes trekken het gewoon niet in een zo grote shelter. De overige honden voelen feilloos aan dat er een ‘zwakkeling’ in hun midden is en vallen deze stakker aan. Zij zorgen ervoor dat zo’n timide hondje niet meer durft te eten, niet naar buiten komt en dat hij / zij zich zover mogelijk terug trekt en hoopt onzichtbaar te zijn…Natuurlijk wordt zo’n timide hondje er tussenuit gevist. Dan is de een na zwakste aan de beurt…Hopeloos dus denkt u?
Nee niet helemaal natuurlijk. Soms helpt het als er bijvoorbeeld een dominante hond uit zo’n groep wordt gehaald. En…nu is er de mogelijkheid om de hondjes die niet aarden in een grote (over)volle shelter uit te laten wijken naar een dependance van Scooby. Hier zit een Nederlandse vrijwilligster die deze shelter beheert en ook een pensiongedeelte onder haar hoede heeft.
Er zitten veel minder hondjes en voor sommige stakkerdjes is het hier een verademing.
Doordat het hier kleinschaliger is en de beheerster Nederlands spreekt is het voor ons een ‘eitje’ om meer informatie over een hondje van uw gading te achterhalen.
U kunt alles lezen op www.everyoneweb.com/scoobyresidencia.
Natuurlijk komt deze link ook blijvend onder het knopje ‘Links’ te staan, zodat u de site altijd weer terug kunt vinden.

Even bijpraten 1 juni

De maand dat Atos zou komen. Zou komen ja…..Atos is niet meer.
In jubelstemming (gisteren nog maar pas), kondigden we zijn reis naar Nederland aan, vandaag dit intrieste nieuws. Omdat Atos toch weer minder at en wat spuugde, heeft men in Spanje onder narcose nogmaals zijn maag en darmen bekeken. En deze keer was het geen abces…men heeft Atos niet meer laten bijkomen.
Het enige beetje troost putten we uit de gedachte dat Atos zijn laatste weken heeft doorgebracht tussen de vrijwilligers in Scooby, hij is geknuffeld, geaaid en heeft heerlijk een poosje kunnen genieten. Atos is niet naamloos gestorven, er is van hem gehouden.
Maar hier in Nederland wordt hij gemist….staat een lieve pleegmoeder met lege armen…