Broer en Zus
Vandaag kwam Philippa (=Mica) spelen bij haar broer Zappa. Ze hadden elkaar alweer een poosje niet gezien en het was gelijk FEEST!
Philippa is een prachtige jongedame geworden en Zappa een stoere jongeman. Maar toen ze elkaar zagen waren het weer twee puppen: rennen,
spelen, kuilen graven, donderjagen, sneller dan het licht, tot hun tong op hun knieën hing.

Claire Ruijs Hallo mensen, hierbij wat fotootjes van mij bij mijn nieuwe gezin in Velserbroek. Het is daar bere spannend! Ze hebben konijnen, die zijn interessant zeg en hun keutels kun je lekker opeten, handig hè? Maar die katten... wat een enge schepsels zijn dat zeg! Hier in huis wonen er zelfs 4! Ze hebben me niks gedaan hoor, maar... ze kijken naar me... met van die doordringende ogen... brrr... ik heb van narigheid op de grond geplast toen ze opeens allemaal naar de keuken kwamen om te eten! Gelukkig mag ik steeds achter Carmelo staan als ik bang ben.

Carmelo is mijn nieuwe Galgovriend. Ik vind hem geweldig!! Hij rent en stoeit met me, helemaal leuk! We zijn ook lekker de hele dag op botten aan het kauwen, heerlijk. Ik mag ook iedere dag mee in de auto naar de paardenstal. De paarden staan nu op het weiland, dus de paddock is leeg. Carmelo en ik hebben daar nog een gezamenlijke hobby ontdekt: tuinieren! Ons baasje loopt wel steeds te mopperen dat we er een zootje van maken, maar volgens mij doen wij gewoon goed werk, de grond moet tenslotte flink diep omgespit worden voor een goede drainage. Gister kwam 1 van de paarden even naar stal, wat groot zeg, zo'n beest! Maar ze deed gelukkig niks en ik mocht even rustig snuffelen. Ben wel even geschrokken van die zwiepende staart. Bij de stal woont ook een poes. Ik heb me laten vertellen dat hij ook een zwervertje was, hij is aan komen lopen en nooit meer weggegaan. Soort zoekt soort zeggen ze wel eens en dat klopt hoor, Carmelo, poes en ik zijn alledrie zwervertjes en we kunnen het heel goed vinden samen! Die poes is echt heel lief tegen me, kijkt ook niet zo eng. Hmm.... dat geeft toch weer wat hoop voor die rare schepsels thuis.

Ze hebben bij die stal ook kippen, dat is leuk zeg, die kun je opjagen! Wel raar dat mijn baasje dan boos wordt... mijn enthousiasme moet toch juist worden gewaardeerd? We gaan ook iedere dag een paar keer wandelen. Ik mag nog niet los, mijn baasjes zijn bang dat ik dan wegloop, ik moet eerst nog wennen, zeggen ze. Ik schijn nu soms nog bang te zijn buiten. Dan bedoelt ze waarschijnlijk dat ik bang ben voor grote bewegende schaduwen van de bomen in de harde wind, ja die vind ik inderdaad eng... het lijkt soms net of ze naar me toe komen... brrr... maar gelukkig kan ik me ook in dit geval verschuilen achter Carmelo. Al met al bevalt het me hier best goed, ik ben braaf, ik eet goed, ik ken al wat Nederlandse woorden zoals "zit", ik ben zindelijk, ik knuffel graag....ik ben eigenlijk gewoon een toppertje! Nou tot schrijfs maar weer mensen! Pootje van Pablo. Philippa op bezoek bij haar opvangmama. Beste allemaal, Gisteren heb ik, Philippa (mijn vorige naam was Mica), met mijn baasjes Tineke en Karel een bezoek gebracht aan mijn opvang-moeder Fransje en zowaar was Anneke van de Greyhound Friends er toevallig ook. Ik sta ook op de foto met Fransje en op een andere foto geef ik Anneke spontaan een kusje.

 

Lieve mensen, ik was zo blij dat ik mijn hondenvriendje Fato en vriendinnetjes Rucca, en Lizzy weer zag. Ik heb daar heerlijk met ze in de tuin kunnen rennen en spelen. Ik heb ze allemaal wel erg gemist. Fato was in het begin soms een beetje knorrige, oude heer, want hij wil niet laten zien dat hij eigenlijk ook een beetje bang is. Dan denk ik: Kom op jongen, laten we lekker keten! Ook Rucca was even een beetje humeurig, omdat ze me weer een poosje niet gezien had, maar dat veranderde snel. Je kunt zo fantastisch door de tuin slalommen tussen de fruitbomen en de heggen.

Fransje heeft nu weer een lief meisje uit Spanje. Ze heet Betti, maar wij allemaal vinden dat niet zo'n leuke naam. Zelf vind ik Belle of Bella wel aardig of Sandy. Ik heb in haar oor gefluisterd, dat ze om een nieuwe naam moet vragen. Ik heb tenslotte ook een hele mooie naam gekregen. Waar of niet. Ik kan goed met haar opschieten. Lizzy, de ruwharige podenco is ook een hele lieve schat en we zijn dan ook dikke vriendinnen. Dat zien jullie wel aan de foto's. We hebben heerlijk gespeeld met de pruimen die in de boomgaard van Fransje als sneeuwvlokken uit de boom dwarrelen. Ik wist niet dat we op bezoek zouden gaan, dus het was voor mij een aangename verrassing! Mijn baasjes hebben ook nog pruimen mee gekregen van Fransje. Het was dus erg gezellig en ik verheug me al op een volgend bezoek. Philippa. Westerwoldeweekend. Geen onvertogen blafje! Op vrijdagmiddag togen Claire en Anneke naar een Groningse boerderijcamping om te genieten van een heerlijk hondenvakantieweekend. Iedereen bracht z’n eigen hondje(s) en tentje mee. Bij aankomst stond er al een grote tent klaar, met een paar picknicktafels en banken, waar de deelnemers zich aan elkaar voorstelden. Beroemd Onder die deelnemers bevond zich een dame met twee koningspoedels in traditioneel leeuwentoilet, een moeder en dochter met allebei een Beagle en twee vrouwen met twee golden retrievers. Verder was er een Belgische met een jonge, heel uitgelaten middenslag Schnautzer, Anita met de zo langzamerhand beroemde galgo Gonzo, een jong stel met een mixhond uit Turkije, Claire met opvanggalgo Zappa en Anneke met mixje Sandy. En tot slot natuurlijk de twee mensen die deze hondenvakanties organiseren. Een flinke groep bij elkaar.

 

Historisch Na een koude nacht begon de zaterdag met een gezamenlijk ontbijt: alles stond klaar om aan te vallen. We kregen uitleg wat we die dag gingen doen: te voet naar Bourtange, waar we met de honden een kanotocht zouden maken en dan te voet weer terug. Het was prachtig weer en er was een mooie route uitgestippeld waarlangs de honden veilig los konden lopen. Onderweg kregen we vragen voorgelegd om onze kynologische kennis te testen. Toen moesten we de honden aanlijnen om door het historisch stadje te lopen ,erg leuk! Daar kwamen we aan op de plek waar ze Canadese kano’s verhuurden. Na de lunch doken we de kano’s in.

Barbecue Zappa dook niet alleen zijn kano, maar vrij snel ook het water in. Afijn, hem weer aan boord gehesen en droog gewreven. Het Schnautzertje sprong ook tweemaal lekker overboord. De rest van de honden wist het droog te houden. Na vijf uur kwamen we terug op de camping, waar we heerlijke lekkernijen op de barbecue aantroffen.

Opgelucht Tegen middernacht zocht iedereen z’n tentje op, al kwam er niet veel van slapen. Het kwik zakte onverwacht richting vriespunt. Zappa wurmde zich bij Claire in de slaapzak, maar kon de volgende ochtend de uitgang niet meer vinden! Een heel gedoe: de slaapzak liep alle kanten op en uiteindelijk kwam z’n koppie tevoorschijn. Helemaal opgelucht keek hij om zich heen... Simpel Bij het ontbijt keek iedereen wat slaperig. Maar met een prachtige wandeling voor de boeg kreeg iedereen er snel weer zin in. Al lopend moesten we allerlei spelletjes doen met de honden. Bijvoorbeeld je hond van A naar B op z’n buik te laten kruipen. Hoe zouden de baasjes dit oplossen? Anneke dacht heel simpel: ik doe het gewoon voor, maar Sandy had geen aandacht voor haar voorbeeldig gedrag.

Kakelvers Zappa deed het allemaal opmerkelijk goed, zeker voor een nog maar zes maanden oude hond. Zo zie je maar weer waar een hondenschool al niet goed voor is: jong geleerd is jong gedaan! Gonzo vond het weer veel belangrijker om broodjes te pikken. Die had dus een topweekend: niet alleen een eigen luchtbed, een eigen slaapzak en een gloednieuw zwemvest, maar ook nog kakelverse broodjes toe!

Aanrader Moe, maar geheel voldaan keerden de twee- en viervoeters naar de camping terug. Ook de tweede dag was voorbijgevlogen. We hadden een heel leuke groep en minstens net zo belangrijk: onder de honden is ook geen onvertogen blafje gevallen! Een aanrader voor iedereen, zo’n weekend! Voor belangstellenden, zie: http://dogwalktrail.nl/ Klik vervolgens op Westerwoldeweekend. Hierbij een berichtje van een gezonde, speelse Bella Het gaat allemaal erg goed. Ik mag hier lui op bank en bed liggen en heerlijk genieten van de wandelingen in de polders en bossen, loltrappen met andere hondjes en katten.... jazeker ook katten ;). Als rasechte kat onder de honden, kan ik met mijn soortgenootjes best overweg. Kijk maar naar de foto's. Mijn vrouwtje is best wel lief, we krijgen regelmatig een groot stuk vlees. Nou groetjes van mij en een pootje voor de mensen daar!

Bella Van vijver naar zandbak. Flynn, Jessy en Angelo (allen broertjes) zijn als pupjes van rond de 8 weken jong, vanuit Spanje naar Nederland gekomen. Dat is nu bijna 3 jaar geleden. Ze waren allen ziek, maar ze zijn er bovenop gekomen. Toen ze rond de 5 maanden waren, kwam het jongensachtige, puberale gedrag naar buiten. Ze hadden de grootste lol samen, waarbij ondeugend zijn aan de orde van de dag was.

De vijver was wel heel erg aantrekkelijk. De prachtige lelie's waren vanaf dat moment geen lang leven meer beschoren en het heldere water werd modder. Wat wil je als 3 kleine 'monsters' er met 12 spartelende poten in zitten te wroeten. Dat was dus niet meer te doen. Ik heb er even over na zitten denken en haalde vervolgens de hele vijver (nu ja, vijverTJE) leeg en besloot er een zandbak van te maken. Iedereen vond het zonde, maar oh oh oh, wat hebben ze een plezier. Er wordt naar hartelust gegraven.

Hond gelukkig, vrouwtje gelukkig. Wat wil je nog meer?

Anneke Schalkwijk